Του Νικόλαου Ταμουρίδη*

Κατά τις τελευταίες δεκαετίες λαμβάνουν χώρα σημαντικά παγκόσμια πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά και θρησκευτικά δρώμενα. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, προωθούνται από θρησκευτικής απόψεως ο λεγόμενος «οικουμενισμός» (ένωση δήθεν όλων των χριστιανικών ομολογιών) και η «πανθρησκεία» (ένωση δήθεν όλων των θρησκευμάτων) για μια παγκόσμια ειρήνη, για το καλό δήθεν της ανθρωπότητας.

Η όλη προσπάθεια διατυμπανίζεται περίτρανα από διάφορα εγχώρια και ξένα φερέφωνα, καθόσον αποτελεί εργαλείο της Νέας Παγκόσμιας Τάξης, η οποία βιάζεται να ολοκληρώσει την εφαρμογή του νέου Παγκόσμιου Συστήματος και να εγκαθιδρύσει διά πυρός και σιδήρου μια παγκόσμια διακυβέρνηση, δηλαδή μια αυταρχική παγκόσμια δικτατορία.

Για να πετύχουν τον σκοπό αυτόν οι γκλομπαλιστές (παγκοσμιοποιητές), οι οποίοι φαίνεται ότι τη χρονιά που διανύουμε θα «δώσουν τα ρέστα τους», εκτός των άλλων πολιτικοοικονομικών σχεδίων τους, έχουν βαλθεί να αναδείξουν ως «καρδιά» του συστήματος ένα πανανθρώπινο πολιτιστικό πρότυπο, μέσω του λεγόμενου «συγκρητισμού».

Ο συγκρητισμός εννοιολογικά αναφέρεται στην άναρχη μίξη διαφορετικών πολιτιστικών αξιών και προτύπων. Εφαρμοζόμενος στην πολιτική, την προσδιορίζει ως «συγκρητιστική πολιτική», στην τέχνη και στον πολιτισμό λέγεται «εκλεκτικισμός», ενώ στη θρησκεία καλείται «θρησκευτικός συγκρητισμός».

Θρησκευτικός συγκρητισμός λοιπόν είναι ο συνδυασμός διαφορετικών πίστεων και παραδόσεων, με ανάμειξη πρακτικών διαφόρων σχολών σκέψης, με σκοπό την προσέγγιση διαφορετικών θρησκευτικών δογμάτων για την επιβολή μιας δήθεν ενότητας.

Έτσι, την τελευταία ιδίως δεκαετία βλέπουμε μια τρομερή και αγωνιώδη προσπάθεια προσέγγισης διαφόρων θρησκευτικών δογμάτων και δοξασιών, η οποία στηρίζεται ιδιαίτερα στα θέλγητρα της εξουσίας και του χρήματος, αλλά και στη χρήση της απειλής και του φόβου. Ουσιαστικά επιχειρείται μια δήθεν ένωση όλων των θρησκειών, επειδή υποτίθεται ότι όλες πιστεύουν στον ίδιο Θεό -αφού ένας είναι ο Θεός-, έτσι ώστε τελικά να καταλήξουμε σε μια πανθρησκεία, πολτοποιώντας κάθε υπάρχουσα έννοια θεολογίας και πίστεως.

Γνωρίζοντας λοιπόν τα τεκταινόμενα σε παγκόσμιο αλλά και σε εθνικό επίπεδο, ως απλός Έλλην και ορθόδοξος χριστιανός δηλώνω μετά παρρησίας ότι:

– Απορρίπτω κάθε σκέψη και μόνο για την πολτοποίηση της μόνης και αληθινής πίστης στον Χριστό με άλλα θρησκεύματα.

– Δεν αποδέχομαι την σύνθλιψη της Ορθοδοξίας σε ένα δήθεν ενωτικό χριστιανικό σχήμα, με τη μέθοδο του «φτηνού παζαριού» αποδοχής αμοιβαίων υποχωρήσεων σε ύψιστης σπουδαιότητας θεολογικά θέματα, και μάλιστα υπό την πρωτοκαθεδρία, όπως φαίνεται, του Πάπα.

– Διακηρύσσω ότι η ορθόδοξη χριστιανική πίστη σε καμία περίπτωση δεν είναι διαπραγματεύσιμη. Οι οικουμενικές σύνοδοι, οι ιεροί κανόνες και τα κελεύσματα των αγίων πατέρων της Ορθοδοξίας δεν τίθενται υπό ουδεμία αμφισβήτηση.

Έχουμε χρέος να πολεμήσουμε με κάθε τρόπο για την πατρίδα και την Ορθοδοξία! Με γνώση, πίστη στον Χριστό και στις δυνατότητές μας, αλλά και πρωτίστως με αγώνα, προσωπικό και συλλογικό, στο τέλος ΕΜΕΙΣ θα νικήσουμε!

*Αντ/γος (ε.α.), επίτιμος Α’ υπαρχηγός ΓΕΣ