Του Μανώλη Κοττάκη

Η μετάλλαξη βουλευτών της Ν.Δ. που ανήκαν στο πάλαι ποτέ πατριωτικό μπλοκ της παράταξης μετά λύπης μου διαπιστώνω ότι συνεχίζεται. Εξελίσσεται. Βαίνει αυξανόμενη αντί μειούμενη. Ο τρόπος με τον οποίο προσέγγισε την επέτειο των Ιμίων η πλειονότης της πολιτικής μας ελίτ είναι αρκούντως αποκαλυπτικός. Εξαιρώ τον πρωθυπουργό από την ανάλυσή μου. Όταν φοβάται να πει στο μήνυμά του το όνομα «Σημίτης» και θεωρεί τα Ίμια απλώς επέτειο της «αφοσίωσης στο εθνικό καθήκον» (και τίποτε άλλο), αυτοδικαίως τίθεται εκτός συναγωνισμού.

Μελετώ, λοιπόν, αυτές τις μέρες με μεγάλη προσοχή τα βίντεο των πατέρων του έθνους στο TikTok και στις προσωπικές τους σελίδες στο διαδίκτυο. Διαβάζω τις δηλώσεις τους στις εφημερίδες και τα μηνύματά τους. Ακούω τις τοποθετήσεις τους στο Κοινοβούλιο. Τι συμπεραίνω;

Σε πλείστες όσες περιπτώσεις άνθρωποι που συμπορευτήκαμε αξιακά τα προηγούμενα χρόνια υιοθετούν μια φόρμα προσέγγισης του ιστορικού αυτού γεγονότος που μοιάζει εντυπωσιακά με τη μέθοδο ανάγνωσης που προωθούν χρόνια τώρα οι πρεσβείες προκειμένου να σβήσουν τις ενοχές τους για την τουρκική εισβολή στην Κύπρο.

Όλα τα λάθη τα κάναμε εμείς! Κανένα οι ξένοι! Επί της αρχής αμφιβολία δεν υπάρχει. Ο χειρισμός αυτής της εθνικής κρίσης ήταν ο χειρότερος δυνατός. Όταν η πολιτική ηγεσία της χώρας δεν εμπιστεύεται τη στρατιωτική και τις μυστικές υπηρεσίες και όταν μέσα στην κυβέρνηση υπήρχαν τρεις διαφορετικές γραμμές μεταξύ των κυρίων Σημίτη, Πάγκαλου και Αρσένη (ο δεύτερος έφτασε στα στερνά του να ισχυριστεί ότι ο τρίτος έκανε σαμποτάζ στο εθνικό συμφέρον για να πέσει δήθεν η κυβέρνηση Σημίτη), δεν χρειάζεται να ψάχνουμε να βρούμε τι πήγε λάθος. Οι συρράξεις κερδίζονται με ενότητα.

Όταν είσαι διασπασμένος στην κρίση, τα αποτελέσματα είναι αυτά. Όλα τα λάθη, όμως, τα έκανε μόνο η άπειρη, άτολμη και ενδοτική κυβέρνηση Σημίτη, η οποία έναν χρόνο μετά υπέγραψε στη Μαδρίτη «τα νόμιμα και ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο» και τρία χρόνια μετά υπέγραψε στο Ελσίνκι «μεθοριακές διαφορές και συναφή θέματα»; Οι σύμμαχοι δεν έκαναν λάθη;

Δυστυχώς, τα κείμενα και τα βίντεο των βουλευτών της Ν.Δ. που είδα στο διαδίκτυο, πλην εξαιρέσεων, ήταν απογοητευτικά. Αιδήμων σιωπή! Και όμως. Σχεδόν 30 χρόνια μετά έχουμε στη διάθεσή μας στοιχεία που ακουμπούν και την τρέχουσα επικαιρότητα, ικανά για να πείσουν ότι μεγάλη ευθύνη για την εξέλιξη είχαν και οι σύμμαχοι.

Το πρώτο και βασικό είναι ότι ο Αμερικανός πρέσβης στη Ρώμη, τότε, εξασφάλισε χάρτη από τους προηγούμενους κατόχους των Δωδεκανήσων Ιταλούς, από τον οποίο προέκυπτε ξεκάθαρα ότι τα Ίμια είναι ελληνικά. Τόσο οι Αμερικανοί όσο και οι Ιταλοί, όμως, μας τον απέκρυψαν εκείνη την κρίσιμη στιγμή.

Το δεύτερο είναι ότι ο Πάγκαλος διαπραγματευόταν με τον Χόλμπρουκ επί ίσοις όροις όσο οι Τούρκοι δεν είχαν καταλάβει την ανατολική Ίμια. Αμέσως μετά την κατάληψη υποχρεώθηκε στο γνωστό status quo ante, που συμπυκνωνόταν στη φράση «no ships, no flags, no troops». Είδαν οι Αμερικανοί από τον δορυφόρο την κίνηση των Τούρκων κομάντο να καταλάβουν την ανατολική Iμια. Προφανώς και την είδαν. Αλλά δεν ειδοποίησαν. Λίαν αμφίβολο είναι τι έγινε με την τύφλωση των ελληνικών επικοινωνιών εκείνη τη νύχτα. Γιατί δεν το έκαναν; Γιατί, όπως γράφει ο Νταβούτογλου στο βιβλίο του «Στρατηγικό Βάθος» (εκδόσεις Ποιότητα), οι βασικοί κερδισμένοι από το γκριζάρισμα ήταν αυτοί, οι ΗΠΑ, καθώς έβλεπαν τη διένεξη ως ζήτημα Μέσης Ανατολής. Η αποκλιμάκωση εποπτεύθηκε από αμερικανικά αεροπλάνα, που σηκώθηκαν από τη βάση του Ντιγιαρμπακίρ.

Το τρίτο είναι ότι εκείνη τη βραδιά στις συνομιλίες Πάγκαλου – Χόλμπρουκ η Ελλάς, με την πλάτη στον τοίχο μετά την κατάληψη της ανατολικής Ίμιας και με το ενδεχόμενο του πολέμου μη αποδεκτό (ο Σημίτης δεν ήταν Μεταξάς!), αναγκάστηκε να αναλάβει μείζονες δεσμεύσεις που μας ταλαιπωρούν μέχρι τώρα. Τα τηλεγραφήματα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ που δημοσίευσαν ο Μιχάλης Ιγνατίου και ο Αθανάσιος Έλις στο βιβλίο τους για τα Ίμια δείχνουν ότι δεχθήκαμε εκείνο το βράδυ να μη επεκτείνουμε ποτέ τα χωρικά μας ύδατα στα 12 μίλια στο Αιγαίο! Τα τηλεγραφήματα δείχνουν ότι οι ΗΠΑ απαίτησαν μετ’ επιτάσεως να συζητήσουμε το θέμα της αποστρατιωτικοποίησης των νήσων, έστω ως τελευταίο. Ο πρέσβης Μπερνς είναι αποκαλυπτικός. Τα τηλεγραφήματα δείχνουν ότι οι Αμερικανοί προφανώς και δέχθηκαν ότι τα Ίμια είναι γκρίζα ζώνη. Και όχι μόνο τα Ίμια. Θεωρούν και το Αγαθονήσι γκρίζα ζώνη. Σήμερα! Γι’ αυτό και ο Μάικ Πομπέο σε έγγραφό του το 2021 προς το Κογκρέσο υποστηρίζει ότι οι τουρκικές παραβιάσεις, που γίνονται ακόμα και βαθιά, μέσα από τα έξι μίλια στον ελληνικό εναέριο χώρο, δεν μπορούν να αξιολογηθούν «γιατί δεν υπάρχουν θαλάσσια σύνορα».

Όλα αυτά συμβαίνουν για έναν λόγο, γνωστότατο στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ: Περισσότερο και από αυτούς τους Τούρκους, αυτοί που δεν επιθυμούν τη διατήρηση του μακροτάτου ελληνικού status quo στο Αιγαίο είναι οι Αμερικανοί. Δεν επιθυμούν να ελέγχει μια θαλάσσια δύναμη το σταυροδρόμι Σουέζ – Γιβραλτάρ – Δαρδανέλια. Δύο βολεύει καλύτερα. Το Αιγαίο είναι η θαλάσσια γέφυρα που ενώνει τα Βαλκάνια με τη Μέση Ανατολή, επίσης.

Να γιατί, λοιπόν, κάποιοι προωθούν με χαρά τη συνδιαχείρισή του μέσω κοινών περιπολιών, για το Μεταναστευτικό τάχα, και κατ’ επέκταση τη διχοτόμησή του. Να γιατί κάποιοι θέλουν να μας δώσουν τις φρεγάτες που πήγαιναν για σκραπ και όχι κορβέτες, οι οποίες είναι το ευέλικτο πλοίο που έχουμε ανάγκη στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο, όπως κάποτε είχαμε τις τορπιλακάτους (ΤΠΚ) που αγκίστρωναν με άνεση σε κάθε γωνιά του Αρχιπελάγους. Να γιατί κάποιοι πασχίζουν να μικρύνουν την εμβέλεια του Πολεμικού Ναυτικού μας ώστε να το αποσύρουν από τη Μεσόγειο.

Θα το γράψω όπως το αισθάνομαι: Μερικοί υπεράνω πάσης υποψίας με τον τρόπο με τον οποίο κινούνται πλέον στη δημόσια σφαίρα κινούν τις υποψίες. Τέτοια λοβοτομή; Ακόμα κι εμείς που έχουμε γράψει για την κυβέρνηση Σημίτη τα μύρια όσα (το τελευταίο ήταν ότι τη συμφωνία της Μαδρίτης την έγραψαν με τα χέρια τους οι ΗΠΑ ) γνωρίζουμε ότι το έγκλημα στα Ίμια δεν θα ολοκληρωνόταν ποτέ, αν οι σύμμαχοί μας δεν στέκονταν στη μέση.

Κάποιος πρέπει να έχει το θάρρος να το πει αυτό, όμως. Όχι για να κάνουμε αντιπολίτευση στους συμμάχους μας -αυτοί το εθνικό συμφέρον τους υπηρετούν, τους κατανοούμε-, αλλά για να κάνουμε συμπολίτευση στους εαυτούς μας. Δεν φταίμε για όλα τα στραβά ψωμιά μόνο οι Έλληνες. Στην Κύπρο μαζί με τον Ιωαννίδη συνέπραξε ο Κίσινγκερ. Και στα Ίμια, εκτός από τον Σημίτη, συνέπραξε και ο Χόλμπρουκ.