Η δολοφονία 42 χωροφυλάκων στο Σουληναρι Καλαβρύτων απ τον ΕΛ.ΑΣ

16/4/1944. ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΑΣΧΑ 1944. Ο ΕΛΑΣ δολοφονεί 42 αστυφύλακες και το αποκρύπτει! Ισως είναι σημάδι ότι οι κομμουνιστές ντράπηκαν για το μαζικό έγκλημα! Τη Μεγάλη Εβδομάδα και το Πάσχα του 1943 και 1944 οι κομμουνιστές δεν σταμάτησαν τις σφαγές!

Του κ. Ιωάννη Μπουγά. 

Η ιστορία ξεκίνησε στις 9 Απριλίου όταν ο ΕΛΑΣ έκανε σαμποτάζ σε αμαξοστοιχία κοντά στο Δερβένι Κορινθίας. Μεταξύ των επιβατών ήταν και 37 νέοι αστυφύλακες, απόφοιτοι της σχολής στην Αθήνα, και καθ οδόν για τις θέσεις τους στην Πάτρα και την Κέρκυρα. Τους συνόδευαν μερικοί παλαιοί και κάποιοι αξιωματικοί, σύνολο 50. 

Οι 49 αιχμάλωτοι αστυφύλακες (ένας σκοτώθηκε εκεί) μεταφέρθηκαν δεμένοι πρώτα στο φοβερό Στρατόπεδο Κρατουμένων της Ζάχολης Κορινθίας. Τις επόμενες ημέρες οι 43 συνέχισαν τήν πορεία στήν ὀρεινή Κορινθία κάνοντας στάσεις στα χωριά Γκούρα, Μοσιά και Φονιάς (Πανόραμα), πολύ κοντά στό Μοναστήρι τοῦ Ἅη-Γιώργη στόν Φενεό. 6 που ήσαν τραυματίες, εμειναν εκεί. Τους βασάνισαν άγρια και τους έσφαξαν τις επόμενες ημέρες.

Σε κάθε χωριό που έφθαναν οι 43 αιχμάλωτοι, οι κάτοικοι υποχρεώνονταν να τους καθυβρίζουν ως «προδότες», «γκεσταπίτες», «τσιράκια τοῦ Ράλλη» . Στο τελευταίο χωριό, οἱ ἀντάρτες τοῦ ΕΛΑΣ, παρουσία ἀξιωματικῶν τοῦ 6ου συντάγματος Κορινθίας, πῆραν ἀπό τούς κρατούμενους τά παπούτσια τους, τά ροῦχα τους καί ὅλα τους τά προσωπικά εἴδη (ρολόγια, σταυρούς, ἀναπτῆρες, χρήματα, κ.λπ.). Μετά έβαλαν καί τά παιδιά τοῦ σχολείου νά τούς περιπαίξουν μέ τό «τραγουδάκι» «θάνατος στοῦ Ράλλη τά τσιράκια καί τῆς Γκεστάπο τά τσανάκια..».

Από εκεί τους οδήγησαν σε μακρά πορεία ξυπόλητους στο πολυάριθμο Στρατόπεδο Κρατουμένων του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ στο Σιγούνι Καλαβρύτων. Έμειναν εκεί λίγες ημέρες και μετά τους μετέφεραν στο χωριό Δεχούνι (Σουληνάρι). Στήν ὁμάδα εἶχαν προστεθεῖ τώρα καί ἄμαχοι κρατούμενοι ἀπό τό Στρατόπεδο στό Σιγούνι, μεταξύ τῶν ὁποίων καί γυναῖκες, μερικοί ταγματασφαλίτες, και λίγοι Γερμανοί. 

Ανήμερα το Πάσχα, στις 16 Απριλίου, την ημέρα που απέναντι στη Ρούμελη ο Άρης Βελουχιώτης επετίθετο στο 5/42 Σύνταγμα του Ψαρρού, τους οδήγησαν σε μιά ρεματιά, ἔξω ἀπό τό χωριό. Εκεί δολοφόνησαν πρώτα τους ἄμαχους μέ τούς Γερμανούς καί τούς ταγματασφαλίτες καί μετά τους 36* ἀστυνομικούς σέ μικρή ἀπόσταση. Οἱ δολοφόνοι ἐπέστρεψαν τήν ἑπομένη στόν τόπο τῆς ἐκτέλεσης μέ πετρέλαιο. Ἔβαλαν φωτιά καί ἔκαψαν τούς νεκρούς, γιά νά ἐξαφανίσουν τό ἔγκλημά τους. 

Τότε φαίνεται ὅτι εἶδαν ὅτι ἔλειπαν δυό ἀστυνομικοί, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἐπιζήσει ἀπό τή χαριστική βολή. Ψάχνοντας βρῆκαν κρυμμένο ἐκεῖ πλησίον τόν ἕνα, τόν Εὐάγγελο Παπαδοπετράκη καί τόν δολοφόνησαν. Λόγω τοῦ τραυματισμοῦ του βαρειά στό πόδι, δέν εἶχε ἀπομακρυνθεῖ πολύ. Ὁ δεύτερος πού εἶχε ἐπιζήσει, ὁ Μιχάλης Παπαδᾶς, παρά τόν βαρύ τραυματισμό του εἶχε καταφέρει νά φθάσει στόν κεντρικό δρόμο πρός Καλάβρυτα ἀπό ὅπου περισυνελέγη ἀπό διερχόμενους Γερμανούς. 

Ἀπό αὐτόν ἔγινε γνωστό καί τό ἔγκλημα τῆς δολοφονίας τῶν ἀστυφυλάκων, γιατί τό ΕΑΜ/ΕΛΑΣ ὑπεστήριζε ὅτι ζοῦν καί ὅτι εἶχαν προσχωρήσει στίς τάξεις τοῦ ΕΛΑΣ, ὅπως φαίνεται στην ἀφίσσα τῆς ΕΠΟΝ γιά τίς εκλογές της ΠΕΕΑ που έγιναν λίγο μετά! Παρεπονοῦντο μάλιστα ὅτι ἡ δοσιλογική κυβέρνηση τοῦ Ράλλη, τούς κατηγοροῦσε ἄδικα ὅτι δολοφόνησαν τούς ἀστυνομικούς. Φαίνεται ὅτι τουλάχιστον κάποιοι στίς τάξεις τοῦ ΕΛΑΣ/ΚΚΕ αἰσθάνονταν ὅτι εἶχαν προβεῖ σέ ἔγκλημα, ἀφοῦ τό ἔκρυβαν!

Κάποιοι προσπαθούν ακόμη να κρύψουν το έγκλημα. Σε Διπλωματική εργασία φοιτητού το 2019, οι αστυφύλακες παρουσιάζονται ότι έχασαν τη ζωή τους σε μάχη. (ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΡΑΣ «ΔΗΜΟΣΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗ.Η ΔΙΧΑΣΜΕΝΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ Β ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ.ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΜΦΥΛΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΧΑΙΑ ΚΑΙ ΗΛΕΙΑ» Επιβλέπων καθηγητής ΚΑΡΑΧΡΗΣΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

(*)Ὁ ἀριθμός 36 προέκυψε γιατί στήν διάρκεια τῆς μιᾶς ἑβδομάδος περίπου, πού οἱ ἀστυνομικοί ἐκρατοῦντο στήν ἐπαρχία Καλαβρύτων, στελέχη τοῦ ΕΑΜ/ΕΛΑΣ παρενέβησαν –πιθανότατα μετά την είσπραξη χρυσών λιρών- καί ἔσωσαν 7 πού κατάγονταν ἀπό τήν περιοχή. Μαζί μέ τούς 6 πού δολοφονήθηκαν στή Ζάχολη, τό σύνολο τῶν ἐκτελεσθέντων ἦταν 42.

Πηγή: “Ἀθώων Αἷμα! «Ἐλεύθερος Μωριᾶς» 1943-44Ι”, ΙΩΑΝΝΗΣ Κ. ΜΠΟΥΓΑΣ, Τόμος Β΄, Εκδόσεις Πελασγός